Enez ilçesi, Edirne ilinin güney batı köşesindedir. Doğusunda Keşan ilçesi, batısında Ege Denizi, kuzeyinde Yunanistan ve İpsala ilçesi, güneyinde Saroz Körfezi bulunur. Yüzölçümü 458 km2 kadardır. Bu bakımdan ilin yedinci ilçesidir.

Tek dağı, Çandır (Çan Hıdır) dağıdır. Bunun yükseltisi 400 metreye yakındır. İlçenin doğu yarısı, Saroz Körfezi kuzeyinde uzanan Pelin Yaylası üzerindedir. Bu yaylanın yükseltisi 50 ile 150 metre arasında değişir. Doğusundaki geniş vadi tabanı, Enez ve Yenice Ovası adıyla anılır. İlçenin tek nehri, Meriç’tir. Platin, Gökgür, Ayana, İncirlidere adlı dereleri vardır. Doğal gölleri Çeltik, Dalyan, Küçük Tuzla, Bücürmene ve Taşaltı’dır.

İlçe, Akdeniz ikliminin Marmara Tipi alanındadır. Rüzgarlar, daha çok kuzey yönlerden ve orta şiddette eser. Yazlar sıcak ve epey kurak, kışlar serin ve yağışlı geçer. İlçe, yağış bakımından yarı nemlidir. Doğal bitki örtüsü kuru ormandır. Denize bakan yamaçların örtüsü maki’dir. Maki, bodur ağaçlar ve kurakçıl otlardan oluşmuştur. Bu katkılı bir makidir. Karadeniz iklimine özgü bitkilerle karışıktır. Ormanların ortadan kaldırıldığı yerlerde Bozkır oluşmuştur. Bozkır, tarla ve otlak olarak kullanılır. İlçenin üçte birini kaplar.

İlçenin nüfusu, 11.929’dur. Enez, nüfus bakımından ilimizin yedinci ilçesidir.  Nüfusun çoğunluğu tarıma dayalı alanlarında çalışır. Tahıllar ayçiceği ve çeşitli toprak ürünleriyle evcil hayvanlar yetiştirir. İlçede tarıma dayalı endüstri gelişmiştir. Bir balıkçı kooperatifi bulunur. Cuma günleri kurulan pazar, ilçenin ticaretini canlandırır. Ulaşım hem kara hem deniz yoluyla sağlanır. Enez’in büyük liman tesisleri, 1992 yılında hizmete girmiştir.

İlçe merkezi, ilk çağda bir Yunan sömürge yeri olarak kurulmuştur. Adı, bir yunan prensinin (Eneyaz’ın) isminden gelir. Traklar, pazar köyünü büyütmüşlerdi. Enez Kasabası, büyük İskender İmparatorluğu döneminde daha büyüdü. Büyük Roma İmparatorluğu zamanında, zengin bir liman kenti oldu. Orta Çağ'da, Bizans İmparatorluğuna bağlıydı. Bir Bizans Prensesinin çeyizi olarak Cenevizlilere verildi. Cenevizlilerin burada kurduğu Derebeylik, 14.yüzyılda Osmanlı üstünlüğünü tanımıştı. 15.yüzyılda genişleyip Semadirek ve İmroz (Gökçeada) adalarını kapsadı. İstanbul alındığında, Trakya’da alınmadık yer olarak sadece Enez kalmıştı. 1456’da karadan ve denizden kuşatıldı. Zamanın derebeyi kaçmıştı. Enez, savaşsız teslim oldu. Osmanlı filo komutanı Yunus kaptan Taşoz ve Limni Adalarını da aldı. Ünlü gezgin Evliya Çelebi 17.yüzyılda, Enez’i gelişmiş bir liman kenti olarak görmüştü. İlçe 19.yüzyılın I. ve II. yarılarında, iki kez Rusların eline geçti. Birinci Balkan Savaşından sonra Bulgarlar ve Birinci Dünya Savaşı ertesinde Yunanlılar tarafından alındı. İki yıl kadar Yunan  yönetiminde kalan Enez, 23 Kasım 1922 tarihinde kurtarıldı. 1926 yılında Keşan’ın bir bucağıydı. 1953 yılında ilçe oldu.

Bilginlerimizin kazılar yaparak bulduğu taşınır eserler, Edirne Müzesindedir. Tarihsel yapılar, Birinci Dünya Savaşındaki bombardımanlardan zarar görmüştür. Enez Kalesi içindeki küçük Ayasofya Kilisesi (Fatih Camii) sanat değeri taşır.

İlçe av ve deniz turizmi bakımından önemlidir.Bir yanda deniz, diğer tarafta nehir ve alüvyonların oluşturduğu göller... 4 km uzunluğundaki Altınkum sahili gerçek anlamda tertemiz bir suya sahip. Arıtma sorunu yıllar önce çözüme kavuştuğu için denize atık ulaşmıyor.

Enez ilçesinin turizm ve kültür değerlerini, tabii güzelliklerini ve Enez’e has balık türlerini yurtiçi ve yurtdışına tanıtmak, sosyal, kültürel ve turistik yaşamına canlılık kazandırmak amacıyla Enez İlçesinde 1977 yılından bu yana Balık Festivali düzenlemektedir. Bu festivale 1989 yılında Av kelimesi de eklenmiştir.Zengin balık çeşitlerine sahip Enez'e, İtalyan avcılık dergileri bile yer vermiştir.Balıkçılık özellikle Sultaniçe ve Vakıfköylülerin uzmanlık alanı olarak gösteriliyor.Bölgenin bir özelliği de deniz ile göllerin birbirine karışmasından dolayı hem tuzlu hem de tatlı su balıkçılığının gelişmiş olması. Meriç Nehri'nde ve Gala Gölü'nde yakalanan yılan balıklarının müşterisi İtalyanlar. Kılçıksız ve yağlı etiyle rağbet görüyor. Enez'i dünyaya tanıtan bir başka balık ise "Üzmene Kefali". Deniz ve bataklık arasında kalan Üzmene Gölü'nde yakalanan bu kefal türünün bembeyaz eti ızgara için ideal sayılıyor. Enezliler, yıllar önce yakaladıkları ürünleri pazarlamak için balıkçılık kooperatifi kurmuşlar.

Bahar aylarında Enez'e gidenler, balıkçıl türü kuşların kalabalıklığı ile karşılaşıyorlar. Gerçektende temiz hava ve balık türlerinin zenginliği bölgeyi kuş cennetine çevirmesine neden oluyor. Kuğuların, flamingoların, balıkçıl kuşların göl üstündeki danslarını seyrederken otonuzun radyosunda Yunan müziği çalan istasyonları dinleyebilirsiniz.Yüzünüzü okşayan ılık meltem mevsim yaz bile olsa akşama doğru sertleşerek üşümenizde etken olabiliyor.